Ik hou mijn schrijf-vacanties wel thuis.

Beste Mensen. In Schrijven Magazine zag ik Schrijfvacanties of Retraites.
Voor mijn vrouw en mij is dat echter helaas niet betaalbaar.
Ons AOW/AIO-budget laat dat niet toe en is er ook niet voor bestemd.
Dat geldt eveneens voor het vacantiegeld wat wij krijgen van de SVB.

Tevens laat mijn huidige conditie met 2 wervelfracturen dat niet toe.
Reizen naar Zuid-Frankrijk,Spanje of een Grieks eiland is voor mij veel
te vermoeiend op mijn leeftijd van 77 jaar. 
In de zomermaand Juli is het daar dan ook veel te heet voor mij als Hart
en COPD- patiënt. Dit soort vacanties zijn voor ons niet bruikbaar.

Mijn vrouw en ik hebben derhalve dan ook geen enkele interesse voor
een verblijf in het buitenland. Misschien wel in Nederland.
Wij weten echter niet of dit ooit betaalbaar kan worden gerealiseerd.
Het belet mij echter niet om bezig te blijven om het boek af te maken.

Ik zorg eerst voor een goed Lumbaal corset om mijn rug te steunen.
Dan zal zitten bij de PC hopelijk geen probleem geven,zodat ik fijn
door kan gaan met het boek. Daartoe bezocht ik de leverancier Livit.

Een dag later sprak ik de audiciën bij Specsavers voor de instelling
van mijn gehoor-apparaten met bluetooth en wifi.
Zo kan ik met mijn nieuwe smartphone en de Remote Control TEK van
Siemens de mensen beter telefonisch verstaan.
TEK stuurt de stem van de beller naar mijn gehoor-apparaten, zodat ik
de beller beter kan verstaan.

Dromen over boek- uitgave hoeft niet zolang ik nog schrijf en als ik klaar
ben met dat boek, maak ik dat wel bekend op diverse manieren.
Dat schrijven doe ik gewoon in mijn woonplaats Zoetermeer, dat ook wel
Sweet Lake City wordt genoemd:-)))

Natuurlijk wordt er veel voor geboden en de foto`s tonen dat goed.

Het leek mij correct om u toch te informeren over mijn omstandigheden.

Mijn nieuwe Fiets

Sinds enige maanden geleden werd mij deze fiets geleverd in opdracht van WMO door Medipoint en dat bevalt mij prima.
Deze fiets bevat een motor en accu voor trap-ondersteuning.
Heel makkelijk is de afneembare accu,welke in de huiskamer kan worden geladen en er kan later een 2^e accu naast en dat zit onder het bagagerek.
In dat geval neem ik de lader mee voor onderweg als ik daar een laadpunt kan vinden, waarbij ik dan pauze nemen.                   
Mijn vrouw wil ook graag een 3-wielige fiets gebruiken,zodat wij samen kunnen fietsen.           Dat is ook veel gezelliger en daarover wordt volgende week gesproken met de huisarts,die dan een Medische verklaring verzorgt naar de WMO-consulent,mede i.v.m.leeftijd.                Zij wil ook zichzelf kunnen vervoeren en in beweging blijven wat haar minder vermoeid dan lopen,zoals zij dat eerder heeft ervaren.
Als het regent,sneeuwt of hagelt,dan wel stormt,fietsen wij niet,want met een natte bril vraagt dat m.i. ook om ongelukken en daarop zit ik echt niet te wachten. Ik fiets graag veilig.
Het trappen op de pedalen gaat lekker licht ook als ik diverse heuvels dien te beklimmen wat minder vermoeid.
Zo ben ik minder vervoers-afhankelijk en dat bespaart de O.V.kosten plus reistijd.              Op de fiets kan ik van deur naar deur.middels kortere routes dan het OV,want op de fiets kan ik makkelijker binnendoor via smallere straatjes.Dat scheelt.
Voor mijn bewegings-conditie op de leeftijd van bijna 77 jaar is het nodig om zoveel mogelijk te blijven fietsen en zo de verstijving voorkomen.                                                                    Ik fiets met plezier,want het is een zeer rijke ervaring,waarmee ik 80 hoop te worden.    Voor mijn vrouw en mij is fietsen een fijne en gezonde ervaring door die beweging.
Wij fietsen altijd heel rustig,waardoor wij onderweg veel meer zien en op tijd stoppen als
dat nodig is bij de stoplichten,wat ook veiliger is.
Het lijkt mij leuk om op onze eigen fietsen naar een vacantie-adres te fietsen met diverse
pauzes onderweg en gewoon de tijd te nemen,want haast hoort niet thuis bij vacantie.In dit geval zijn vracht-auto`s niet nodig voor Fietsen-vervoer,want wij gaan op de fiets.
Dan rijden wij gewoon korte routes met pauzes en maken foto`s of films onderweg van wat
wij zagen,waardoor onze vacantie lekker goedkoop blijft. Eten naar keuze.
Dat zal ik graag met mijn vrouw willen plannen,zodra dat mogelijk blijkt.                                                                  

Schrijfstop

Ik kan niet meer beginnen met boeken schrijven,uitgeven of laten uitgeven en ben er ook nog niet mee begonnen.
Aangezien ik ben geboren met een niet-werkende schildklier,be-
tekent dit meer sterker wordende vermoeidheid in lichaam en geest.
Natuurlijk krijg ik wel medicijnen,maar die werken niet naar wens
bij het ouder worden,zoals ik dat zelf ervaar.
In november 2016 hoop ik 77 jaar te mogen worden.
Momenteel wacht ik ook op een Staar-operatie.
Daarna kan ik hopelijk beter lezen,maar dat weet ik dus nog niet.
Nu werkt het alleen maar vermoeiend om te schrijven,wat ik overigens graag doe om het toch zelf bekend te maken.
Mijn geplande boeken zouden misschien succes kunnen hebben.
Door sterker wordende vermoeidheid,kan ik echter onmogelijk
overal heen om mijn werk te signeren.
Dat wordt te druk voor mijn Hart en COPD.
In 1999 kreeg ik een Hart-infarct en in 2009 werd bij mij COPD
ontdekt voordat ik een Hart-operatie kreeg met 4 by-passes.
Die Hart-operatie gebeurde eveneens in 2009.
Bij een onverwacht succes van mijn boeken,wordt signeren te druk.
Mijn Gehoor-vermogen middels mijn Gehoor-apparaten wisselt te vaak om alle lezers goed te kunnen verstaan.
Voor vervoer heb ik geen eigen auto beschikbaar.
Wel krijg ik een nieuwe 3-wielige fiets met electrische trap- ondersteuning in bruikleen van WMO. Dat is al besteld.
Ik kan er echter alleen mee binnen mijn woonplaats Zoetermeer
rijden en dat is te beperkt voor signeer-activiteiten.
Voor mij is het dan zinloos om boeken te schrijven of mijn blog te
kunnen vullen,want ik raak overdag meer slaperig en vermoeid.
Er komt dan minder tekst op papier en dat ervaar ik steeds sterker, waardoor het schrijven dan zinloos wordt.
Bij vermoeidheid op mijn leeftijd kan ik er m.i. beter mee stoppen.
Schrijven met een vermoeid hoofd is zinloos. Dat schiet niets op.
Het is trouwens al een wonder dat ik nog leef en dit zelf nog wel
bekend kan maken aan wie er interesse voor heeft.

Mijn korte verhalen op "HeelNederlandSchrijft".

Wie interesse heeft kan klikken op deze link:
http://www.heelnederlandschrijft.nl
Zie daar de kolom: Mijn Verhalen.
Dat zijn korte verhalen en elk verhaal is niet
langer dan 400 woorden.
Elk verhaal heeft een titel en onderwerp.
Het kan zijn dat die onderwerpen op elkaar
aansluiten,maar dat kan m.i.geen kwaad.
Ik ga daar meer korte verhalen plaatsen,
zodra ik nieuwe inspiratie heb gekregen.
Dat gebeurt mij niet dagelijks:-)))))
Het is mij nog niet bekend of ik die korte
verhalen ga bundelen tot 1 boek.
Dat hangt af van mijn wisselende inzichten.
Pas als er meer dan 20 verhalen zijn,wil ik
er eerst over nadenken of ik ga bundelen.
Het uitgeven of laten uitgeven en promoten
kan ik onmogelijk betalen.
Mijn vrouw en ik hebben alleen maar een AOW/AIO-budget,dus dat gaat niet.
Uitgave en Promotie van die bundel is echt onmogelijk en kan geen realiteit worden.
Zover ben ik nog niet en gebeurt ook niet.
Mijn Korte Verhalen kunnen alleen op de
blog of website worden geplaatst.
Dat doe ik dan voor de SlechtZienden met
een flinke lettergrootte wat zij beter zien.
Ik schrijf dit uit eigen ervaring.
Bij "Heel Nederland Schrijft" staat mijn tekst
in lettergrootte 8,wat bijna niet leesbaar is.
Daarom plaats ik grotere tekst op mijn blog of
website en mail de link naar de SZ-groep.
Zo kunnen zij ook mijn Korte Verhalen lezen.

Genealogisch voorproefje

Wat u hier ziet is een voorproefje van wat ik op Wordpress.com heb gepland.
Ik kijk hier zelf even mee om het resultaat te bekijken,want misschien past het hier wel op dit editorveld,dus het is hier eerst even proberen,in de hoop dat het goed zichtbaar is.
Het formaat van 800 x 600 pixels is hier het maximaal mogelijk.
Met de muis kan ik het dan alleen op formaat groot zetten.
Groter kan niet,want dan steekt het buiten tekstgebied.

Huwelijksverblijf in Swanage.(U.K.)

Deze 2 foto`s zijn door Anton Doove zelf gemaakt op de datum die de foto`s tonen. Ik was daar destijds met een Singaporese jongevrouw in het dorpje Swanage (UK) Het was onze huwelijksreis en wij kregen de logeerruimte van haar britse werkgeefster. Die mevrouw haalde ons zelf op in Londen met haar auto en bracht ons naar Swanage. Dat lag tegenover het korpsgebouw van het Leger des Heils. The Salvation Army. Die jongevrouw trouwde ik in Poole (UK) Het was geregeld door die werkgeefster, die wij nog erg dankbaar zijn en wij hebben soms nog contact met die werkgeefster. Voordat ik met die Singaporese jongevrouw kon trouwen verkenden wij eerst Swanage. Wij zagen toen dit kleine station met op dat moment een prachtige lichtval op de gevel. Ik gebruikte toen nog mijn oude Minolta XG-M en dat was een spiegelreflex. Deze camera ving die lichtval zo mooi op.

Het is echt een hele leuke herinnering die ook door mijn Singaporese vrouw wordt gewaardeerd. Zij heet Anna. Swanage ligt aan de zuidwest-kust en het zeewater kwam daar zo het dorp binnen. Ik zag destijds die ramp op de TV gebeuren wat ik uiteraard vreselijk vond omdat Anna en ik het daar best naar onze zin hadden en in dat jaar 1983, kon ik mijn Engels beoefenen. Nu in 2015 lukt het mij niet meer,maar de oorzaak is een ander topic dat ik nu met rust laat.

Mijn 2 zwem-medailles

In 1980 deed ik mee aan de zwemvierdaagse van 500 meter dus 10 x 50 meter zwemmen. Daartoe had ik extra hard getraind en dat was best een hele fijne ervaring,zoals ik herinner.      Een jaar later herhaalde ik dat en heb dus 2 zwem-medailles kunnen behalen.Apart gevoel.   Dat is voor mij als schildklierpatiënt best een prestatie en ik heb er dan ook van genoten. Sinds 2009 kan dat niet meer wegens Astma. Door te weinig lucht is zwemmen onmogelijk geworden en daar is niets meer aan te doen. Die 2 zwem-medailles toon ik hier graag.
Op mijn leeftijd van bijna 76 jaar zullen de medische deskundigen mij niet meer helpen.

Over dit topic kan ik beter een nieuw apart bericht schrijven,maar dat doe ik later nog wel.