Op 24-11-1939 werd ik geboren met een schildklier-afwijking.
Jaren later vernam ik van de internist dat mijn schildklier nooit heeft gewerkt.
Dit bleek al zo te zijn sinds mijn geboorte en zorgt voor vertraagde handelingen.
Het lijkt dan op een slow-motion film.
Enige jaren later las ik een tijdschrift van de "Schildkliervereniging Nederland".
Daarin stond een medisch artikel over de schildklier die nadelige gevolgen vermelde.
Het kon o.a.leiden tot Gehoor-problemen,gemis aan evenwichtsgevoel.
Ook een Hart-Infarct blijkt mogelijk te zijn.
Ik kreeg ze alledrie en daarna nog een Hart-Operatie met 4 by-passes.
Op een gewone fiets kon ik geen evenwicht bewaren,dus werd dat een val-partij.
Pas toen ik in Zoetermeer kwam wonen,vroeg ik bij WMO een 3-wielige fiets aan.
Deze kreeg ik in levenslange bruikleen met daarna nog een electromotor en accu.
Hierdoor kan ik lekker licht meetrappen en dat is echt een fijne ervaring.
Jammer genoeg kan die accu niet tegen de vrieskou,want het is zwakstroom.
De accu is van de Duitse fabrikant Heinzmann.
Het werd door Harting-bank op mijn fiets gemonteerd.
Mijn fiets is van de Nederlandse fabriek HUKA die een betere accu kan leveren.
De accu van HUKA kan beter tegen de vrieskou en is afneembaar.
Zo kan het in de huiskamer worden geladen,wat veel beter werkt.
Bij WMO heb ik een aanvrage ingediend voor een betere accu van HUKA.
Anders trap ik mijzelf uit elkaar en dat kost mij mijn zwakke knieën.
In october 2012 liep ik van de fiets naar de supermarkt en kwam te vallen.
Dat kwam omdat de hak van mijn schoen achter een straattegel bleef haken.
Die tegel stak n.l.aan 1 kant iets hoger dan de andere tegels.
Sinds die tijd draag peesbandjes om mijn knieën op advies van de huisarts.
Toch schiet ik soms bijna door mijn knieën bij traplopen in huis.
Nu ik die duitse accu niet ontdooit kan krijgen,wordt het zwaarder trappen.
Dat voel ik des te dsterker in mijn knieën,dat ook vermoeid in mijn rug.
Mijn rug zit in een lumbaal corset door een wervel-fractuur.
Deze fractuur liep ik op bij het vallen in de doucheruimte.
Het gebeurde na innemen van een medicijn dat alleen overdag nodig is.
Ik ontdekte dat te laat,dus ik lag een poosje bewusteloos op de grond.
Mijn vrouw en dochter hoorde die klap en kwamen kijken.
Mijn dochter belde 112 en mijn vrouw begon tegen mij te praten.
Daardoor kwam ik weer heel licht bij en de ambulance was er snel bij.
Die bracht mij naar het Ziekenhuis in Zoetermeer waar ik beter bijkwam.
Het gebeurde in 2005 en maanden later werd die fractuur pas ontdekt.
Ik voel het nog steeds als ik zwaarder moet trappen.
Dan blijkt de accu leeg te raken,dus trap ik verder om thuis te komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten